Les solitudes - Méditation triste
![](https://images.memorix.nl/pgl_mhp/thumb/640x480/eaa1281b-9460-fbe9-c12d-72d59c90bf64.jpg)
Lithografie (vlakdruktechniek) van een stadspark bij nacht, waar je iemand op de rug gezien op een bankje ziet zitten. Deze afbeelding is onderdeel van de vijfdelige serie "Les solitudes" uit 1934. Het alleen-zijn viel de kunstenares soms zwaar. Ze koos voor onderwerpen die de meest duistere, wanhopige waanzin van de mens verbeeldden en in het bijzonder die van de vrouw. Dood en vergankelijkheid, lugubere dromen en raadselachtige visioenen zijn terugkerende motieven. Ze droeg de serie "Les solitudes" op aan Albert Plasschaert, waarin zij volgens hem liet zien dat ‘haar lichaam en geest (…) wanhopig lijden door een zinnelijk geheim of zinnelijk geteisterd zijn’. Plasschaert (1874-1941) was dichter en een van de meest gevreesde, invloedrijke kunstcritici van zijn tijd. Hij volgde de carrière van de kunstenares op de voet en zij beschouwde hem als een persoonlijke vriend.